Чым мінулы год запомніўся актывістам Астравецкага аддзялення Саюза палякаў на Беларусі, расказала Тарэса Мароз
17:00 / 24.03.2026
У абласным цэнтры зарэгістравана 9 нацыянальных аб’яднанняў, у Астраўцы – аддзяленне ГА «Саюз палякаў на Беларусі». З яго нязменным лідарам і актывісткай Тарэсай Мароз карэспандэнт пагутарыў пра тое, чым мінулы год запомніўся для раённай суполкі і народнага ансамбля народнай песні «Рэха Астраўца».
– Прызнацца, я таксама. Канешне, збіраемся! З 2010 года мы пастаянныя ўдзельнікі гэтага маштабнага мерапрыемства, якое праводзяць раз у два гады. У яго межах народны калектыў «Рэха Астраўца» не аднойчы выступаў на польскім падворку, мы прадстаўлялі адмысловую кухню і імкнуліся ўразіць не толькі членаў дэлегацый, але і ўсіх наведвальнікаў сваім каларытам. Хочацца верыць, што ў нас гэта атрымлівалася на высокім узроўні. Перад сабой заўсёды ставілі задачу здзівіць гасцей не толькі багаццем песень і страў, а ўдалым спалучэннем у іх беларускай і польскай культуры і традыцый.
Зазначу, што перш, чым трапіць у лік удзельнікаў фестывалю, трэба прайсці адборачны тур, які звычайна адбываецца ў Лідзе. І з гэтай задачай мы заўсёды спраўляліся на «ўра».
Прыемна, што заўсёды з намі рамеснікі, якія не толькі прадстаўляюць свае вырабы, але і праводзяць майстар-класы.
– Многія атаясамліваюць раённае аб’яднанне Саюза палякаў і калектыў «Рэха Астраўца»... А ці так гэта на самой справе?
– У нашым раённым аддзяленні 47 членаў. Касцяк – гэта актыўныя ўдзельнікі «Рэха Астраўца». Прызнаюся, што для мяне і наша нацыянальнае аб’яднанне, і народны ансамбль аднолькава дарагія і любімыя, таму іх не падзяляю. Хоць прынцыповае адрозненне ёсць: апошні дзейнічае пры Цэнтры культуры і народнай творчасці, яго кіраўніцтву, як і намесніку старшыні райвыканкама Вользе Баяровіч, удзячна за падтрымку і дапамогу ў рэалізацыі шматлікіх нашых задум і ідэй.
– Памятаю вашы ўражанні і эмоцыі, якімі вы летась дзяліліся пасля фестывалю нацыяльнальных культур у Мінску.
– «Рэха Астраўца» прадстаўляла на свяце палякаў. На падворку гасцінна і хлебасольна віталі прадстаўнікоў Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь, апарата ўпаўнаважанага па справах рэлігіі і нацыянальнасцей, Мінскага гарвыканкама – ім усё спадабалася, гэта можна было зразумець па рэакцыі.
– Нашу дзейнасць можна цудоўна ахарактарызаваць добра вядомай на Астравеччыне прыказкай: дзе фэст, там і мы ёсць. (Усміхаецца.) Мы заўсёднікі не толькі рэспубліканскага фестывалю нацыянальных культур, але і Троіцкага фэсту ў Гервятах, «Дыялогу нацый» у Рымдзюнах, пастаянна выступаем на шматлікіх раённых мерапрыемствах і ездзім з канцэртамі па аграгарадках раёна. Асабліва цёпла нас вітаюць на святах вёскі. Адгукаемся і на запрашэнні суседзяў: некалькі разоў былі на святкаванні «Тлустага чвартку» ў Гродзях Ашмянскага раёна.
Удзельнічаем у святкаванні ўсіх дзяржаўных святаў, мітынгах, ускладанні кветак.
Важкую і значную частку ў нашым грамадскім жыцці займае і дабрачыннасць. Ужо стала традыцыяй, што з падарункамі, прысмакамі, песнямі і добрым настроем штогод ездзілі пасля Божага Нараджэння і Вялікадня да адзінокіх пажылых людзей у дом сумеснага пражывання ў Падольцах і на сацыяльных ложках у Міхалішкаўскай бальніцы сястрынскага догляду. Наведваем і сваіх удзельнікаў калектыву, якія з-за хваробы ці ўзросту ўжо, на жаль, не могуць быць яго актыўнымі ўдзельнікамі. Словам, па магчымасці стараемся дапамагчы тым, хто мае ў гэтым патрэбу.
Акрамя гэтага, арганізоўваем і праводзім тэматычныя выставы вербачак і фарбаваных велікодных яек, традыцыйных польскіх страў да Дня жанчын, абрад «Свечка памяці» да ўспаміну ўсіх памерлых і многае іншае.
У нас у калектыве, як кажуць, лёгкія на пад’ём людзі – яны з задавальненнем і вялікай ахвотай адгукаюцца на прапановы і ўдзельнічаюць у шматлікіх мерапрыемствах. Вельмі ўдзячна ім за гэта, а таксама за адданасць любімай справе. Таму што на рэпетыцыі збіраемся вечарам пасля работы.
– Якія чаканні і спадзяванні ўскладаеце на сёлетні фестываль нацыянальных культур?
– Без перабольшвання ўпэўнена, што ён у чарговы раз стане сапраўдным святам для нас і гасцей і ўвасабленнем таго, што ў Беларусі на адной зямлі і пад адным небам мірна жывуць прадстаўнікі многіх нацыянальнасцей.
Фота з архіва суразмоўцы.
