Гісторыя і сучаснасць Астравецкага ПМС вачамі яго дырэктара Вадзіма Вянгроўскага

09:00 / 06.06.2026

Астравецкае прадпрыемства меліярацыйных сістэм піша сваю гісторыю на працягу некалькіх дзесяцігоддзяў. За гэты перыяд арганізацыя зведала розныя часы: ад сур’ёзных выпрабаванняў да росквіту і стабільнасці. Аднак нязменным заставалася галоўнае – клопат пра меліяраваныя землі. Без нястомнай працы работнікаў гэтай галіны Астравеччына не мела б сённяшніх высокіх ураджаяў і вялікіх надояў.

З нагоды прафесійнага свята і юбілею прадпрыемства ўзгадваем яго гісторыю і расказваем пра людзей, якія цяпер яе ствараюць.

Гістарычная даведка

У Астраўцы 19 мая 1961 года было створана будаўніча-мантажнае ўпраўленне. Яго начальнікам стаў Іван Бекрэнь, за подпісам якога значацца першыя загады пра прызначэнне галоўным інжынерам Генадзя Валадзько, галоўным механікам Пятра Карабухіна, галоўным бухгалтарам Казіміра Пачобута і іх паездцы для пераймання вопыту ў калег са Смаргоні і Ашмян.

Значнае развіццё меліярацыя атрымала ў 1965 годзе, калі кіраўніцтвам СССР было прынята рашэнне аб яе фінансаванні з дзяржаўнага бюджэту. У гэты час Астравецкім БМУ кіраваў Аляксей Семянкоў, пры якім тэхнапарк папоўніўся новымі землярыйнымі машынамі, канавакапальнікамі, экскаватарамі. Адпаведна пашырыўся і штат арганізацыі.

Што меліярацыя ў нашым раёне знаходзілася на ўздыме, сведчыць перамога прадпрыемства ў рэспубліканскім сацыялістычным спаборніцтве сярод будаўніча-мантажных упраўленняў. А таксама асабістае дасягненне машыніста экскаватара Франца Паташкевіча, які атрымаў вышэйшыя ўзнагароды СССР: ордэн Леніна і званне «Герой Сацыялістычнай Працы».

У 1971 годзе начальнікам прадпрыемства стаў Іван Спорны. БМУ працягвала нарошчваць аб’ёмы вытворчасці.

У 1975 годзе кіраўніком стаў Іван Масальскі, а прадпрыемства атрымала новую назву: Астравецкая перасоўная механізаваная калона №59. Напрыканцы 70-х гадоў меліяратары асушылі сотні гектараў зямель; стварылі штучныя вадасховішчы ў Гервятах, Малях, Астраўцы і гідравузлы (насосныя станцыі, шлюзы, пераезды і г.д.). На прадпрыемстве дбалі не толькі пра развіццё эканомікі, але і пра людзей. У 1983 годзе пабудаваны новы адміністрацыйны будынак і майстэрні, а таксама 5 жылых дамоў – адзін 35-кватэрны і 4 аднакватэрныя.

На капітанскім мосціку восенню 1985 года Масальскага змяніў Здзіслаў Адынец.

Перабудова прынесла не самыя лепшыя змены для арганізацыі. Дэбіторская запазычанасць ПМК дасягала звыш 20 мільёнаў рублёў. Даводзілася зацягваць паясы, скарачаўся і штат работнікаў…

У 1995 годзе ПМК-59 стала рэспубліканскім унітарным Астравецкім прадпрыемствам меліярацыйных сістэм. З назвай яно змяніла і накірунак работ – з будаўнічых на меліярацыйныя.

У 2002-м дырэктарам прызначылі Часлава Магельніцкага, праз год яго змяніў Іван Гупала. У 2004 годзе прадпрыемства ўзначаліў Вадзім Вянгроўскі.

За дастаткова кароткі тэрмін кіраўнік аб’яднаў вакол сябе каманду аднадумцаў і забяспечыў ПМС стабільны рост. Як і напачатку свайго дырэктарства, так і цяпер Вадзім Вянгроўскі перакананы: галоўная каштоўнасць прадпрыемства – людзі.

Сацыяльная сфера

– Пераемнасць пакаленняў – падмурак стабільнасці любой арганізацыі. Лічу, што наша задача і абавязак – цаніць кожнага, хто прысвяціў меліярацыі не адзін год свайго жыцця, і працягвае гэта рабіць.

Напярэдадні святкавання юбілею мы наведалі нашых ветэранаў, якія не змаглі прысутнічаць на ўрачыстасці, падзякавалі ім, уручылі падарункі і ў чарговы раз упэўніліся: пакуль існуе гэтая трывалая сувязь пакаленняў, у нашага прадпрыемства ёсць будучыня.

За апошнія пяць гадоў калектыў крыху зменшыўся, але ўсе на сваім месцы. У нас працуюць і моладзь, і людзі пенсійнага ўзросту – і ў гэтым нічога дрэннага не бачу. Тым больш яны па-ранейшаму ўносяць сваю лепту ў развіццё меліярацыі і перадаюць вопыт новаму пакаленню.

За гады майго кіраўніцтва шмат чаго змянілася. Займаліся добраўпарадкаваннем тэрыторыі, даводзілі да толку механічны двор, адміністрацыйны будынак, падведамаснае жыллё, у тым ліку кватэру, куды неўзабаве заселіцца малады спецыяліст.

Эканоміка і вытворчасць

– Па выніках работы за мінулы год рост аб’ёмаў вытворчасці склаў 132%. Гэта адзін з самых высокіх паказчыкаў у вобласці.

На ўмацаванне матэрыяльна-тэхнічнай базы прыпала некалькі хваль. У 2009 годзе адбылося першае маштабнае «пераўзбраенне» арганізацыі, апошняе – у 2021-2022 гадах.

Летась папоўнілі машынны парк трактарам МТЗ-3522 з навясным абсталяваннем, экскаватарам расійскай вытворчасці, УАЗам для падвозу людзей на аб’екты. Сёлета плануем набыць бульдозер беларуска-кітайскай вытворчасці, трактар МТЗ-82 – яны будуць задзейнічаны на тэхабслугоўванні меліярацыйных аб’ектаў: прамыўцы дрэнажу, абкошванні каналаў, вывазцы драўнінна-хмызняковай расліннасці, дастаўцы грузаў.

Амаль трэцюю частку мясцовых сельгасугоддзяў складаюць меліяраваныя землі. Найчасцей яны выкарыстоўваюцца як сенажаці, а перадавыя гаспадаркі на некаторых участках паспяхова вырошчваюць збожжавыя.

Сёння наш прыярытэт – клопат пра тое, што ўжо створана. На працягу года падтрымліваем меліярацыйныя сістэмы ў належным стане: зімой выдаляем кустоўе, а летам некалькі разоў за сезон скошваем траву. Акрамя гэтага, займаемся рамонтна-будаўнічай дзейнасцю і культуртэхнічнай меліярацыяй, аказваем паслугі насельніцтву і арганізацыям. Словам, работы хапае…

65 гадоў для прадпрыемства – гэта той прамежак часу, калі ёсць і каласальны вопыт, і вялікае жаданне рухацца наперад.