За што жыхарка Астравеччыны Валянціна Пятровіч любіць раённую газету

14:00 / 01.02.2026

Жыхарка Астравеччыны Валянціна Пятровіч зазірнула ў рэдакцыю па асабістых справах, але мімаходзь мы разгаварыліся пра жыццё і раённую газету.

– Родам я з Трайгоў, некаторы час жыла за мяжой, але вярнулася на Радзіму. Таму «Астравецкую праўду» добра ведаю з дзяцінства. Калі прыехала ў раён, спрабавала выпісваць выданне для пенсіянераў – не спадабалася яно мне. А вось родная газета – гэта супер: яна свая, пра сваіх людзей! Малайцы вы, супрацоўнікі! – адзначыла жанчына. – Памятаю «Астравецкую» невялікага аб’ёму, а цяпер друкуецца больш старонак, на якіх абавязкова знойдзеш адлюстраванні ўсіх бакоў жыцця раёна, вобласці, краіны і нават сусвету. І галоўнае – інфармацыя падаецца цікавая. Усе падзеі праходзяць праз газету.

Валянціна выпадкова неяк трапіла на старонкі роднага выдання: з сяброўкай яны размаўлялі каля банка – тут іх і злавіў фотакарэспандэнт.

– Прыходзіць газета – і мы там, – усмі­хаючыся, узгадвае чытачка. – А нядаўна была ў праграме «ТВА. ТВой Астравец»: хадзіла на «Голубой огонёк» – цудоўнае мерапрыемства арганізавалі.

Валянціна з дзяцінства вядзе актыўны вобраз жыцця. У школьныя гады яна спява­ла – і разам з работнікам пажарнай час­ці Іванам Кляпцовым, які адказваў за му­зычнае суправаджэнне, яны ездзілі з кан­цэртамі па ўсім раёне. Хітом у іх рэпер­туары быў «Оренбургский пуховый платок». 

Мінулай вясной жанчына навучылася плаваць і цяпер ходзіць у басейн. У 66 гадоў атрымала правы на ваджэнне машыны. У планах – асвоіць ігру на сінтэзатары ў музычнай школе, а таксама англійскую мову. 

Нягледзячы на занятасць (Валянціна ўсе справы робіць сваімі сіламі, бо муж не можа па стане здароўя), яна знаходзіць час і на «раёнку». 

Па вечарах чытаю. Люблю артыкулы пра людзей, гісторыі іх жыцця. З асаблівай увагай сачу за публікацыямі пра пастаяльцаў аддзя­­лення кругласутачнага знаходжання ў Міхалішках. Таксама мне цікава пра настаўнікаў і спартыўныя спабор­ніцтвы. З задавальненнем чытаю пра конкурсы і віктарыны, але сама не ўдзельнічаю, – дадае чытачка. – Захап­ляюся вамі, дзякуй, што вы ёсць.
Текст: Светлана Фёдорова
Фото: Светлана Фёдорова