Станіслаў Валодзька: верш, прысвечаны Адаму Мальдзісу

15:08 / 11.01.2022

Прачытаўшы нататкі Адама Мальдзіса «Літаратурная рунь Астравеччыны» («Астравецкая праўда» за 22 красавіка 1980 года. – Рэд.), дзе былі выказаны добрыя словы пра мае вершы, я быў вельмі ўсцешаны і акрылены. Таму, каб лягчэй было пераадолець перашкоды на шляху ў літаратуру, прыйшоў да яго ў Акадэмію навук. І неўзабаве ў газеце «Літаратура і мастацтва» з’явілася публікацыя маіх вершаў з уступным словам Адама Восіпавіча.

Заўсёды будуць помніцца і іншыя цёплыя сустрэчы з ім, у тым ліку на з’ездах і фестывалях мастацтваў беларусаў свету...
Многім беларусам замежжа, у тым ліку і мне, было радасна, што нам знайшлося месца ў кнізе «Сузор'е беларускага памежжа», старшынёй рэдкалегіі якой быў Адам Мальдзіс...
Светлая памяць светламу, таленавітаму Чалавеку, рупліўцу на ніве беларускай гісторыі і культуры!

КРАЙ ДАРАГІ
Адаму Мальдзісу

Свяціцца наш край дарагі:
Тут сонца над ім, нібы німб,
І поўня над ім, нібы німб,
Тут зёлкі растуць ад тугі,
Тут нашы жывуць карані
І б’е дабрыня з глыбіні…
Зноў туліць нас край дарагі,
Чырвоны рабінавы кут,
Дзяцінства лугі-берагі,
Юнацтва лясы-верасы.
Вясна сярод восені тут –
Чуваць салаўёў галасы…*
«Астравеччына – край дарагі»
і «Восень сярод вясны» –
назвы кніг Адама Мальдзіса.

Станіслаў ВАЛОДЗЬКА.