житейские истории

16:31 / 14.10.2021
322

Неяк убачыла, як маладая жанчына пісала левай рукой, ды так спрытна і прыгожа, што я залюбавалася. Успомніла, як у нашы школьныя гады леварукіх дзяцей перавучвалі на праварукіх:  білі лінейкай, калі тыя «няправільна» бралі ручку ці аловак, прывязвалі левую руку да цела… Чаму так рабілі, сказаць цяжка. Мусіць, хацелі, каб мы ўсе былі аднолькавымі, ніхто нічым не выдзяляўся. Читать далее

16:18 / 13.10.2021
349

Мае сябры трымаюць даволі моцную па цяперашнім часе гаспадарку. Сярод іншых хатніх жывёл ёсць і невялікі авечы статак.
У ім выдзялялася адна авечка – дужая, адважная і даволі агрэсіўная. Яна ганяла сваіх сябровак, барана і нават карову. Куры і індыкі, прыкмеціўшы гэтую свавольніцу, разбягаліся хто куды. Читать далее

13:00 / 16.09.2021
307

Гадавала жанчына бычка. Назвала яго Боркам. Рос ён гарэзам, але вялікіх кло­патаў гаспадыні не дастаўляў. Перазімаваўшы, вымахаў у сапраўднага прыгажуна з бліскучай аксамітнай шэрсцю. Читать далее

10:48 / 26.08.2021
293

Якім асцярожным трэба быць у выказваннях, калi ў доме малыя дзецi, я  зразумела не адразу. Читать далее

14:26 / 12.08.2021
310

Антонина Петровна и Павел Иванович – пенсионеры. Их дети выросли и разъехались, внуки тоже редко в гостях бывают. Чтобы родители не скучали, дети подарили им собаку, которую назвали Витькой – идею подбросил внук.  Читать далее

12:20 / 11.08.2021
117

Ці заўважалі вы калі-небудзь як летам ажывае вёска? Зразумела, што яна жыве і ў іншыя поры года, але менавіта летам, калі да бацькоў на канікулы прыязджаюць дзеці-студэнты, а да бабуль і дзядуль – унукі, яна напаўняецца вясёлым гоманам і смехам, з ранку да вечара кіпіць жыццё, назіраецца пастаянны рух. Читать далее

08:44 / 22.04.2021
378

Узгадваючы СССР, многія найперш гавораць пра панаваўшы тады дэфіцыт.  Але ж была ў тых часах свая краса і радасць, былі мара, мэта, вялікая ці малая... Читать далее

14:26 / 16.04.2021
378

Памятаеце эпізод са старога савецкага фільма, дзе лагапед вучыў «февачку» (дзевачку) правільна вымаўляць гукі? Пераглядзела яго нядаўна – і ўспомніла свайго даўняга знаёмага Туркова. Ён таксама, як той лагапед у кіно, не выгаворваў некаторыя літары, і прозвішча сваё прамаўляў Тулкоў. Читать далее