Радзімка мая

10:16 / 03.01.2019
2429

Калі я быў дзіцем, наша сям’я некалькі разоў мяняла месца жыхарства. Я нарадзіўся ў вёсцы Чырвоная Ніва Хойніцкага раёна. Зараз ад яе нічога не засталося: маладзейшыя выехалі ў горад, а старэйшыя памерлі – з імі свой век дажыла і вёска.
Калі мне быў год, наша сям’я пераехала ў райцэнтр  – прыкладна ў гэты ж час здарылася аварыя на Чарнобыльскай атамнай электрастанцыі. У Хойніках мы пражылі каля пяці гадоў, але я дрэнна памятаю той час. Читать далее

07:00 / 30.12.2018
2517

З пісьмовых крыніц
Кніга «Памяць. Астравецкі раён»:
«Пранюны – да 21.02.1994 г. хутар у Гудагайскім сельсавеце. У 1596 г. Пранюны – паселішча, якое згадваецца ў дакументах пры падзеле зямель паміж Пржэславоўскім і Бабровічамі».
Узгадвае гэту вёску і вядомы культурны дзеяч, пісьменнік 19 стагоддзя Ігнацы Ходзька ў сваёй аповесці «Пустэльнік у Пранюнах», выдадзенай у 1858 годзе ў Вільні: «Такая ёсць ваколіца Пранюны; пралягае яна ля гасцінца, так званым чорным, што да Вільна вядзе. <…> Лес тут некалі быў, але з часам, высечаны, ён не вырас на пясчанай і неўрадлівай зямлі.» – пераклад з польскага. Читать далее

15:55 / 18.09.2018
9089

Варняны... Больш як 40 гадоў я тут жыву, працую, спяваю, складаю вершы, малюю. Тут мой дом, мая сям’я, мае родныя і блізкія, суседзі, сябры, вучні. Тут я сфарміравалася як асоба… Варняны – частка майго сэрца, маёй душы. Тут я адчуваю сябе ўтульна і спакойна. Шырокія галіны-далоні магутных каштанаў паміж школай і касцёлам лагодна ахінаюць мяне, чырвоным агеньчыкам свеціць цагляная вежа на ставах, задуменна шапоча парк, магутнай постаццю ўздымаецца ў неба касцёл Святога Юрыя. Подых часу тут я адчуваю больш, чым у іншых мясцінах Астравеччыны… Читать далее

12:18 / 10.09.2018
10422
1

Кожная вёсачка мае сваю ўнікальную гісторыю – і яна не менш цікавая, чым тая, пра якую расказваюць падручнікі гісторыі. Читать далее

09:41 / 14.08.2018
4338

С чего начинается Родина? Какая она и где? Какое будущее ее ждет? – поразмышлять над этими вопросами мы попросили жителей нашего города и района, предложив им ответить на пять вопросов о главном. Читать далее

16:37 / 30.07.2018
3805

Мая радзіма – Астравеччына, на карце якой маленькімі кропачкамі-радзімкамі пазначаны месцы, дзе мне давялося нарадзіцца, расці, вучыцца, жыць і працаваць. Кожнае з іх жыве ў маёй душы цёплымі ўспамінамі, пачуццямі, дзеяннямі, стасункамі з людзьмі… Читать далее

15:18 / 03.07.2018
4195
1

Непадалёк ад Астраўца пакуль яшчэ жыве вёсачка Мікшаны, хоць пульс яе, як сказалі б медыкі, прашчупваецца слаба. Читать далее

08:46 / 25.06.2018
4287

Год малой радзімы –  найлепшая магчымасць паглыбіць веды аб сваім краі, сфарміраваць  пачуццё гонару і адказнасці за Бацькаўшчыну. Читать далее

16:01 / 23.06.2018
3283

Я нарадзілася на Астравеччыне, а жыццё завяло ў Літву: у Вільнюсе нарадзілася мая дачка, там я атрымала жыллё. І чужы горад хутка стаў амаль родным. Читать далее

08:03 / 13.06.2018
3509

Кажуць, каб адчуць сябе шчаслівым, трэба абавязкова вярнуцца туды, дзе прайшло тваё дзяцінства.  
Я рос у Гудагаі, але часта жыў у сваёй цёткі на вуліцы Набярэжнай у Астраўцы. Тады мне, дзіцяці, здавалася, што ўвесь сусвет змясціўся на вулачках гэтага пасёлка, напоўненых водарам садоў і кветак, пераліўным спевам птушак і незвычайнай начной цішынёй на берагах Лошы. Читать далее